Metadata is hoe de wereld je vindt
Je artiestennaam is een sleutel, geen etiket. Op één manier gespeld verbindt hij je catalogus, je volgers en je luistergeschiedenis. Anders gespeld — een extra spatie, een gewijzigde hoofdletter, "The" naar achteren verplaatst — ontstaat er een tweede artiest die toevallig jouw naam draagt en niets van jouw publiek. Dit is de duurste kleine fout in onafhankelijk releasen, en volledig te voorkomen door je artiestennaam één keer vast te leggen en hem nooit meer uit je hoofd in te typen.
Featured artiesten horen nooit in de titel
De regel is bij elke grote store expliciet: featured en meewerkende artiesten mogen niet in de track- of producttitel staan. Ze horen in hun eigen artiestenveld, op trackniveau, met de rol op featured. Zet je ze in de titel, dan gebeuren er drie dingen — de release kan worden afgekeurd, de featured artiest krijgt geen credit op zijn eigen profiel, en de algoritmische koppeling tussen beide artiesten wordt nooit gelegd. Dat laatste is de echte kostenpost, want via die koppeling vinden hun luisteraars jou.
Versie-informatie heeft een eigen veld
"Radio Edit", "2011 Remaster", "Live at Brixton, 2019" — die horen allemaal in het versieveld, zonder haakjes, één versie per veld. Niet in de titel. En een originele versie draagt helemaal geen versie-informatie, wat betekent dat "Original Mix" geen versie is maar een afkeuring. Elektronische producers lopen hier voortdurend tegenaan, omdat de gewoonte in dat circuit precies het omgekeerde is van wat de stores afdwingen.
Wat stores als zoekterm beschouwen
Alles wat de muziek beschrijft in plaats van benoemt. "Sleep Music", "Study Beats", "Best Of", "Greatest Hits" of "Music for Concentration" in een artiestenveld worden geweigerd als pogingen om zoekverkeer af te vangen. In een titel worden coverdisclaimers als "Made Famous By", "In the Style of", "Originally Performed By" en "Tribute to" om dezelfde reden geweigerd. Datzelfde geldt voor jaartallen, instrumenten, samenwerkingsverbanden en labelnamen in het artiestenveld.
Hoofdletters, emoji en de kleine dingen
Engelstalige titels krijgen een hoofdletter op het eerste en het laatste woord, waarbij voorzetsels van vier letters of korter klein blijven tenzij ze deel uitmaken van een werkwoordconstructie. Volledig in hoofdletters wordt genormaliseerd, tenzij het echt jouw schrijfwijze is. Emoji worden geweigerd. Dubbele spaties leveren een andere tekenreeks op, en daarmee soms een andere artiest. Geen van deze dingen verwoest op zichzelf een carrière, en samen vormen ze het verschil tussen een catalogus die professioneel oogt en een die geïmproviseerd oogt.