Mechanische royalty's: de MLC, het wettelijke tarief, en hoe mechanicals overal elders werken

Deze pagina is een naslagwerk, geen juridisch of financieel advies. Ze beschrijft wat de wetten, regelingen en de eigen publicaties van de genoemde organisaties zeggen; ze vertelt je niet wat je in jouw situatie moet doen.

Een mechanische royalty is geld dat de schrijver van een song toekomt voor het kopiëren van die song — hem op een plaat persen, hem in een download coderen, of hem als stream doorgeven. Het is niet het geld dat de opname verdient, en het is niet de uitvoeringsroyalty die je auteursrechtenorganisatie je betaalt. Het is een derde, afzonderlijke stroom, voortkomend uit een afzonderlijk exclusief recht, geïnd door een afzonderlijke organisatie, op een afzonderlijk schema.

Heeft niemand je dat ooit verteld, dan ben je het normale geval. Een distributeur levert opnames; hij registreert geen composities. Een auteursrechtenorganisatie int voor openbare uitvoering; ze int geen Amerikaanse digitale mechanicals. Tussen die twee zit in de Verenigde Staten de Mechanical Licensing Collective — en heb je je songs daar niet geregistreerd, dan houdt het geld dat zij voor je aanhoudt niet op te bestaan. Het staat minstens drie jaar op een rentedragende rekening en wordt daarna rechtmatig aan iemand anders uitgekeerd, zonder verder verhaal voor jou.

De twee auteursrechten, en de drie royalty's

Elke commercieel uitgebrachte track rust op twee afzonderlijke auteursrechten: de compositie, de song zoals geschreven, in eigendom van de schrijvers en hun uitgevers; en de geluidsopname, één vastgelegde uitvoering ervan, in eigendom van wie de master maakte of betaalde. Het zijn afzonderlijke eigendommen, ze kunnen van verschillende mensen zijn, en één stream levert tegen beide tegelijk inkomsten op.

Het mechanische recht is het reproductie- en verspreidingsrecht. Het uitvoeringsrecht is een ander recht. Een streamingdienst in de VS heeft beide nodig: een licentie van een auteursrechtenorganisatie om de song openbaar uit te voeren, en een licentie onder Section 115 om hem te reproduceren en te verspreiden. Daarom levert één beluistering twee afzonderlijke uitgavesbetalingen op, van twee afzonderlijke organisaties, maanden uit elkaar, op afrekeningen die naar elkaar niet verwijzen.

ASCAP benoemt de scheiding onomwonden: mechanicals zijn "separate from – and in addition to – the performance royalties you receive from ASCAP" (ASCAP). De MLC benoemt de tegenovergestelde grens: zij "is not involved in any other types of licenses or royalties, including public performance licenses or royalties, synchronization licenses or royalties, or record royalties" (The MLC FAQ).

Niemand vangt iets op voor een ander. Schrijf en neem je je eigen songs op en heb je alleen een distributeur, dan int je er één van de drie.

Hoe één stream werkelijk wordt gesplitst

De Amerikaanse regels berekenen geen mechanisch tarief per stream. Ze berekenen per maand een pot per aanbod, en delen die daarna door het aantal beluisteringen. Het mechanisme staat in 37 CFR § 385.21.

Stap 1 — de all-in royalty. Voor de meeste aanbiedingsvormen het hoogste van (a) een percentage van de Service Provider Revenue en (b) een bedrag uit de "TCC-tak", gebaseerd op wat de dienst aan de platenmaatschappijen betaalt. TCC staat voor Total Content Cost — het deel van de opnamekant.

Stap 2 — uitvoeringsroyalty's aftrekken. De dienst trekt "the total amount of Performance Royalties that the Service Provider has expensed or will expense pursuant to public performance licenses" voor dat aanbod af. Dit is het meest misbegrepen kenmerk van het Amerikaanse systeem: het percentage in de kop is een all-in uitgavescijfer dat mechanicals en uitvoering dekt. Het mechanische deel is wat overblijft nadat de auteursrechtenorganisaties zijn betaald.

Stap 3 — de bodem toepassen. De uit te keren pot is het hoogste van de uitkomst van stap 2 en een royaltybodem per abonnee.

Stap 4 — per werk toewijzen. De MLC deelt de uit te keren pot door het totale aantal beluisteringen op dat aanbod, en vermenigvuldigt dat met het aantal beluisteringen van elk werk. Tracks langer dan vijf minuten wegen zwaarder — 1,2 beluistering voor 5:01–6:00, oplopend met 0,2 per minuut tot 2,0 bij 9:01–10:00, en daarna verder met 0,2 beluistering per extra minuut of gedeelte daarvan boven de tien minuten (§ 385.21(c)(6)). Er is geen plafond.

Een uitgewerkt voorbeeld

De rekensom hieronder gebruikt de echte wettelijke percentages en bodems voor 2026 met illustratieve inkomsten en kosten als invoer. De percentages zijn gedocumenteerd; de dollarbedragen zijn aannames die de vorm van de berekening laten zien, want geen enkele dienst publiceert haar TCC of uitvoeringsroyaltykosten per aanbod.

Neem één zelfstandig draagbaar abonnement van $11.99/maand, waarbij het hele bedrag als Service Provider Revenue wordt behandeld.

• Stap 1a — inkomstentak. 15,3% van $11.99 = $1.834 (15,3% is het cijfer voor 2026 in Table 1 bij § 385.21(b)(1)).
• Stap 1b — TCC-tak. Voor een zelfstandig draagbaar abonnement het laagste van 26,2% van TCC of $1.10 per abonnee. Stel dat $6.50 van de $11.99 naar platenmaatschappijen gaat: 26,2% × $6.50 = $1.703, begrensd op $1.10.
• Uitkomst stap 1. Het hoogste van $1.834 en $1.10 = $1.834.
• Stap 2 — uitvoeringsroyalty's aftrekken. Stel dat $0.60 per abonnee aan auteursrechtenorganisaties wordt toegerekend voor dit aanbod: $1.834 − $0.60 = $1.234.
• Stap 3 — bodem. De bodem is hier 60 cent per abonnee per afrekenperiode (§ 385.21(d)(3)). $1.234 > $0.60, dus het berekende bedrag blijft staan.
• Stap 4 — toewijzen. Die $1.234 voegt zich bij de pot van elke andere abonnee op dat aanbod, en het totaal wordt gedeeld door elke beluistering op dat aanbod in die maand.

Van die $11.99 is dus $1.83 de all-in uitgavesroyalty (wettelijk voor 2026), waarvan ruwweg $0.60 als uitvoering naar auteursrechtenorganisaties gaat en $1.23 als mechanical naar de MLC; $6.50 gaat volgens de aanname naar de opnamekant; en de rest blijft bij de dienst, de betaalverwerking en de belasting.

De verhoudingen zitten in de juiste orde van grootte. Spotify stelt dat het "roughly two-thirds of every dollar generated from music back to artists' and songwriters' rights holders" betaalt, en dat een tarief per stream "isn't actually how anyone gets paid – not on Spotify, or on any major streaming service"; betaling gaat op streamshare, jouw aandeel in het totale aantal streams (Spotify Loud & Clear).

Daaruit volgen twee dingen, en beide tellen zwaarder dan de cijfers.

Ten eerste: de opnamekant is een veelvoud van de mechanische kant, en zij is niet wettelijk vastgelegd. Het compositiepercentage ligt bij regeling vast; het opnamepercentage is wat er is uitonderhandeld. Een schrijver-uitvoerende die beide bezit, int beide, op twee plaatsen, na twee verschillende reeksen papierwerk.

Ten tweede: jouw mechanische deel is een aandeel in een pot, geen tarief. De pot beweegt mee met de inkomsten van de dienst, haar contentkosten, haar uitvoeringsroyaltykosten en haar totale aantal beluisteringen. Wie een vast mechanisch bedrag in centen per stream noemt, citeert de uitkomst van de deling van vorige maand, geen invoer.

Het Amerikaanse raamwerk: Section 115, de MMA en de blanket licence

De Verenigde Staten zijn ongewoon doordat ze überhaupt een dwanglicentie voor mechanicals kennen. Section 115 zegt dat zodra een muziekwerk in de VS met toestemming van de rechthebbende op fonogrammen onder het publiek is verspreid, ieder ander zijn eigen opname ervan mag maken en verspreiden zonder toestemming te vragen, mits hij de wet naleeft en het tarief betaalt dat de overheid vaststelt. De songwriter kan geen nee zeggen. Daarom hoeven coverversies in de VS niet te worden uitonderhandeld, en daarom is het tarief een kwestie van federale regelgeving in plaats van contract. Het tarief wordt vastgesteld door de Copyright Royalty Board — drie Copyright Royalty Judges bij de Library of Congress — in genummerde procedures met de naam "Phonorecords".

De Music Modernization Act van 2018 bouwde de digitale helft hiervan opnieuw op. Daarvoor moest een digitale dienst per werk een Notice of Intention aan elke rechthebbende betekenen — onmogelijk op catalogusschaal, en de bron van veel procedures. De MMA verving dat door één blanket licence die alles dekt wat een dienst beschikbaar stelt, beheerd door één aangewezen collectief. De Copyright Office "no longer accepts section 115 notices of intention to obtain a compulsory license for making a digital phonorecord delivery of a musical work," maar "will continue to accept notices of intention with respect to phonorecords that are not digital phonorecord deliveries (e.g., for CDs, vinyl records, tapes, and other physical media)" (U.S. Copyright Office).

Die zin bevat de hele vorm van het Amerikaanse systeem. Digitale mechanicals lopen via de MLC. Mechanicals voor fysieke dragers en permanente downloads niet. Perst iemand vinyl van je song, of verkoopt iemand een download van een cover ervan, dan wordt die licentie rechtstreeks bij jou of je uitgever verkregen, of via een licentieagent, of per NOI — nooit via de MLC.

De MLC begon in januari 2021 met het beheren van blanket licences (The MLC FAQ). De Copyright Office toetst de aanwijzing periodiek; bij de eerste toetsing concludeerde zij dat "the current designations for the entities operating as the digital licensee coordinator and mechanical licensing collective should be continued," met ingang van 3 juni 2026 (Federal Register, 3 juni 2026).

De MLC neemt geen commissie. Zij "does not keep a portion of the mechanical royalties it collects to cover its operating costs"; die kosten "are paid for by DSPs through an administrative assessment set by the United States Copyright Royalty Board"; en zij "distributes 100% of the mechanical royalties it collects" (The MLC). Lidmaatschap is gratis: "It's free and easy to join" (The MLC).

De huidige Amerikaanse tarieven, en precies welke jaren ze dekken

Fysieke fonogrammen en permanente downloads

Dit is het beroemde "penny rate". Onder Phonorecords IV ligt het niet meer vijf jaar vast; het wordt jaarlijks aan de inflatie aangepast.

Voor 2026 is het tarief 13,1 cent per werk, of 2,52 cent per minuut speelduur of gedeelte daarvan, welk van beide het hoogst is. De Copyright Royalty Judges publiceerden deze aanpassing aan de kosten van levensonderhoud op 1 december 2025, waarbij zij de verandering in de CPI-U tussen de basis van november 2022 (298,012) en de meest recente index die vóór 1 december 2025 werd gepubliceerd (324,800, de CPI-U van oktober 2025) toepasten op de basistarieven van 12 cent en 2,31 cent; de aangepaste tarieven gelden van 1 januari tot en met 31 december 2026 (Federal Register, 1 december 2025; 37 CFR § 385.11).

Het alternatief per minuut verklaart waarom een track van negen minuten op een fysieke release meer opbrengt dan een van drie: 9 × 2,52¢ = 22,68¢, en dat is meer dan 13,1¢.

Dit tarief wordt elk jaar opnieuw berekend. Een pagina die "12 cent" of "9,1 cent" noemt, citeert een achterhaald cijfer; controleer § 385.11 en de Federal Register-mededeling van het lopende jaar voordat je op enig getal vertrouwt, dit getal inbegrepen.

Interactieve streaming en beperkte downloads

Vastgesteld door Phonorecords IV, geldend voor 2023 tot en met 2027 (Federal Register, 30 december 2022).

All-in percentage van de Service Provider Revenue (Table 1 bij § 385.21(b)(1)):

TCC-tak (Table 2 bij § 385.21(b)(1)) — de alternatieve maatstaf, gebaseerd op wat de dienst aan de opnamekant betaalt:

Royaltybodems (§ 385.21(d)) — toegepast nadat de uitvoeringsroyalty's zijn afgetrokken:

Een gezinsabonnement telt voor deze berekeningen als 1,75 abonnee en een studentenabonnement als 0,5 abonnee (§ 385.21(e)).

Wat er na 2027 gebeurt, staat niet vast

Phonorecords IV loopt af op 31 december 2027. De procedure Phonorecords V dekt 1 januari 2028 tot en met 31 december 2032, en op de publicatiedatum van deze pagina is zij niet afgerond.

Wat bekend is: op 10 juli 2026 publiceerden de Copyright Royalty Judges een mededeling van een voorgestelde schikking die alleen de configuraties uit Subpart B dekt — fysieke fonogrammen, permanente downloads, ringtones en muziekbundels — waarbij die tarieven "should not be amended except for continuing inflation adjustments to the rates for physical phonorecords and permanent downloads". Reacties en bezwaren moesten uiterlijk 10 augustus 2026 binnen zijn (Federal Register, 10 juli 2026).

Er zijn bezwaren ingediend. Word Collections en de Songwriters Guild of America noemden het voorstel gezamenlijk "demonstrably unreasonable", met het argument dat het de inflatiebasis zou terugzetten op 12 cent in plaats van door te tellen vanaf 13,1 cent; Eight Mile Style omschreef het als "effectively a rate freeze, unmoored from economic reality". Songwriters of North America, de Recording Academy en de Association of Independent Music Publishers steunden het. De Judges beslissen (Digital Music News, 11 augustus 2026).

Wat niet bekend is, en waarnaar niet geraden moet worden: het streamingtarief vanaf 2028. De mededeling van juli 2026 gaat over Subpart B, niet over de streamingtarieven in Subpart C, en er is voor 2028–2032 geen tarief onder Subpart C vastgesteld. Een percentage dat voor 2028 wordt genoemd, is een voorstel, een prognose of een fout.

Werken registreren bij de MLC

De MLC betaalt op geregistreerde muziekwerken, gematcht met gerapporteerde geluidsopnames. Je distributeur levert de opname. Niemand levert de compositie tenzij jij of je uitgever dat doet.

Wie lid moet worden. "Anyone entitled to collect digital audio mechanical royalties in the U.S." — zelfbeherende songwriters, uitgevers en uitgaveadministrateurs, en collectieve beheersorganisaties (The MLC). Heb je een uitgever of administrateur, dan is die het Member en registreert die je werken; je kunt nog steeds een Portal-account aanmaken voor de Songwriter Hub, waarmee je je catalogus kunt bekijken en exporteren en matches met opnames kunt voorstellen.

Wat registratie vereist. Bij het los registreren van een werk in het MLC Portal is strikt genomen alleen het veld Work Title verplicht, plus minstens één schrijver met de rol Composer/Author of Composer en een uitgeverentiteit met een incassoaandeel (MLC Portal-hulp). IPI-nummers, ISWC's, alternatieve titels en gekoppelde opnames zijn technisch gezien optioneel.

Behandel daarvan in de praktijk vrijwel niets als optioneel. Een registratie met alleen een titel en een naam is er een waarnaar de matchingmotor moet raden. Wat een werk matchbaar maakt:

• Elke schrijver, met IPI-nummer. Namen zijn dubbelzinnig; IPI's niet.
• Aandelen die optellen tot 100% en die overeenkomen met wat je mede-schrijvers hebben ingediend. Een werk dat jij op 50/50 registreert en je mede-schrijver op 60/40 staat in conflict, en aandelen in conflict betalen niet uit tot het is opgelost.
• De opnames, per ISRC — waartegen de DSP's gebruik rapporteren. De koppeling zelf aanleveren haalt het gokwerk weg, en Members kunnen ook achteraf "suggest matches between sound recordings and those musical works" (The MLC).
• De ISWC, als het werk er al een heeft.
• Zoek voordat je registreert, wat het eigen advies van de MLC is, om duplicaten te voorkomen.

Bulkopties. Naast losse registratie accepteert de MLC via de Member Hub een Common Works Registration-bestand en een Bulk Work Registration-sjabloon (The MLC).

Timing. DSP's sturen gebruiksgegevens en royalty's maandelijks naar de MLC; de MLC matcht en betaalt daarna maandelijks (The MLC FAQ). Registreer waar het kan vóór de release. Achteraf registreren werkt ook — royalty's die op een ongematcht werk zijn opgebouwd, zijn opeisbaar zodra het wordt geclaimd, met de beperking uit de volgende paragraaf.

Black box: ongematchte en niet-opgeëiste royalty's

Wanneer er gebruik wordt gerapporteerd voor een werk dat de MLC niet aan een registratie kan koppelen, verdwijnt het geld niet en gaat het niet naar de DSP. Het wordt aangehouden. De wet is nauwkeurig over wat er daarna gebeurt.

Aangehouden, met rente. De MLC moet opgebouwde royalty's voor ongematchte werken aanhouden "for a period of not less than 3 years after the date on which the funds were received", op een rentedragende rekening die maandelijks rente opbrengt tegen de federal short-term rate "for the benefit of copyright owners entitled to payment of such accrued royalties" (17 U.S.C. § 115(d)(3)(H)).

Opeisbaar — tot het dat niet meer is. Wanneer de eigenaar van een ongematcht werk is geïdentificeerd en gevonden, keert de MLC de opgebouwde royalty's plus evenredige rente uit — maar alleen "provided that accrued royalties for the musical work (or share thereof) have not yet been included in a distribution pursuant to subparagraph (J)(i)" (§ 115(d)(3)(I)).

Daarna verdeeld naar marktaandeel. Na de aanhoudingsperiode worden niet-opgeëiste opgebouwde royalty's verdeeld "in a transparent and equitable manner based on data indicating the relative market shares of such copyright owners" (§ 115(d)(3)(J)(i)(II)). In gewone woorden: geld dat niemand opeiste, wordt verdeeld naar rato van het geld dat alle anderen wél opeisten. Grote catalogi krijgen het meeste, want marktaandeel is waarop het wordt gemeten. Dat is wat het Congres heeft geschreven — en het betekent dat de deadline echt is.

Hoe het er nu voor staat. De MLC laat weten dat zij begin 2027 wil beginnen met verdelingen naar marktaandeel, waarbij zij per maandelijkse uitkeringscyclus één maand aan resterende blanket-royalty's vrijgeeft, te beginnen met de gegevens van januari 2021 — waarmee de royalty's van 2021 zes jaar worden aangehouden, twee keer het wettelijke minimum. In januari 2026 stond er uit januari 2021 nog minder dan $7 miljoen ongematcht en niet-opgeëist open, tegenover een matchingpercentage van 94 procent voor al het gebruik in 2021; de MLC meldt in totaal ruim $4 miljard aan royalty's te hebben verwerkt (The MLC).

Historische ongematchte royalty's vormen een aparte pot: royalty's die digitale diensten vóór de blanket licence hadden opgebouwd en aan de MLC hebben overgedragen. De MLC meldt ongeveer $397 miljoen aan overdrachten over 2007–2020, waarvan ruim $317 miljoen is gematcht en ruim $229 miljoen is uitgekeerd (The MLC); haar eerdere verslag van de overdracht beschrijft $426,9 miljoen verdeeld over 21 digitale dienstverleners (The MLC). De cijfers komen van verschillende pagina's en verschillende rapportagemomenten; de dashboards zijn de actuele bron, en deze pagina probeert ze niet met elkaar in overeenstemming te brengen.

Wat je eraan doet. Doorzoek Missing Member Lookup, de database van de MLC met rechthebbenden die nog geen Member zijn en mogelijk Amerikaanse digitale mechanicals tegoed hebben (The MLC), en zoek daarna in de openbare database van muziekwerken op je eigen titels. Staat een werk van jou geregistreerd door iemand anders, met verkeerde splits, of twee keer, dan wil je dat nu weten — niet nadat er over die periode een verdeling naar marktaandeel is gedraaid.

Waarom identifiers en split sheets bepalen of je betaald wordt

Mechanische royalty's worden gematcht via een database-join. Elk faalgeval hieronder is een join die niet is afgerond.

ISWC — International Standard Musical Work Code. ISO 15707. Identificeert de compositie, niet de opname: één song, één ISWC, hoeveel opnames er ook van bestaan. Je kunt er zelf geen aanmaken. ISWC's worden toegekend door Registration Agencies, meestal beheersorganisaties; "at least one of the creators must be affiliated to the Registration Agency," en toekenning vereist "the Original Title and the IPI Name Numbers and Roles of all creators included in the work" (ISWC). CISAC meldt 54 Registration Agencies die ISWC gebruiken en ruim 52 miljoen unieke werken die er een dragen (CISAC).

IPI — Interested Party Information. Het nummer dat jou identificeert, als schrijver of als uitgever, bij elke organisatie ter wereld. ASCAP omschrijft het als "a unique, international identification number, usually 9–11 digits long," dat door de meeste auteursrechtenorganisaties ter wereld wordt gebruikt "to link you to your musical works, so we can track performances of your music and pay royalties to the right people," en stelt dat een IPI "is immediately assigned when you join ASCAP" (ASCAP). Je krijgt een IPI door lid te worden van een organisatie; er is geen aparte aanvraag.

Een schrijver die ook zijn eigen uitgever is, houdt doorgaans twee IPI's over — één schrijversidentiteit, één uitgeversidentiteit. De verkeerde in een aandeelregel zetten legt het geld aan de verkeerde kant van de splitsing schrijver/uitgever.

ISRC identificeert de opname, en is waartegen DSP's gebruik rapporteren. Het matchingprobleem van de MLC is in de kern: een gerapporteerde ISRC verbinden met een geregistreerde ISWC.

De split sheet is wat al het bovenstaande consistent maakt. Het is geen vervanging van een contract; het is het enige gezaghebbende document waaruit iedereen registreert. Schrijf het op de sessie en noteer van elke schrijver de wettelijke naam, IPI en organisatie; het percentage van elke schrijver, samen precies 100%; de uitgever per aandeel, als die er is; en de titel, inclusief alternatieven.

De faalvormen zijn saai en duur:

Lees die laatste rij aandachtig. De keten loopt: lid worden van een organisatie → een IPI krijgen → het werk registreren → het werk krijgt een ISWC → de ISWC koppelt aan je opnames. Een schrijver die stap één heeft overgeslagen, heeft zonder het te weten een plafond gelegd op wat elke stap daarna kan bereiken.

Uitgaveadministratie: wat een admin publisher werkelijk doet

Een uitgaveadministrateur koopt je auteursrechten niet. Hij registreert en int namens jou, wereldwijd, voor een percentage. Specifiek voor mechanicals doet hij het volgende:

• Je werken registreren bij de MLC en bij de mechanische organisaties van elk gedekt territorium, in het door elk vereiste formaat.
• ISWC's verkrijgen via zijn aansluitingen bij organisaties.
• Schrijvers-, uitgevers- en aandeelgegevens onderhouden in tientallen databases, en conflicten en duplicaten uitzoeken.
• Inkomsten innen die een zelfbeherende schrijver doorgaans helemaal niet kan bereiken — de meeste buitenlandse mechanische en uitvoeringsinkomsten, die van organisatie naar organisatie of van uitgever naar subuitgever lopen in plaats van rechtstreeks naar een buitenlandse particulier.
• Soms mechanische licenties afgeven voor fysieke releases en downloads van je songs, en achter het geld aan gaan.

De commissie is contractueel bepaald en verschilt; administrateurs publiceren hun tarieven. Songtrust publiceert bijvoorbeeld een eenmalig bedrag van $100 per songwriter plus "an administration fee of 15% for performance royalties and 20% for non-performance (worldwide mechanical royalties) collected on your behalf" (Songtrust). Incassoperiodes na afloop van de looptijd, minimumtermijnen en welke territoria werkelijk worden gedekt, verschillen wezenlijk per administrateur, en tellen zwaarder dan het percentage in de kop.

De alternatieven, voor een zelfbeherende schrijver:

Er is geen universeel juist antwoord. Het is een rekensom: een administrateur die een percentage neemt van buitenlandse mechanicals waarvan je anders niets zou innen, is zuivere winst; hetzelfde percentage van inkomsten die je al zelf inde, is zuivere kosten. De balans hangt af van waar je luisteraars zitten.

Eén ding is hoe dan ook niet optioneel: heb je een administrateur, registreer dezelfde werken dan niet óók bij de MLC als zelfbeherende schrijver. Dubbele registraties van verschillende Members veroorzaken precies de conflicten die hierboven staan beschreven.

Buiten de Verenigde Staten

Het Amerikaanse model — een dwanglicentie, een wettelijk tarief vastgesteld door een overheidscollege, één aangewezen collectief voor digitaal — is bijna uniek. In het grootste deel van de wereld bestaat geen dwanglicentie voor mechanicals en geen wettelijk tarief. Mechanische rechten worden beheerd door beheersorganisaties die gebruikers via onderhandeling licentiëren, en veel van die organisaties beheren zowel uitvoerings- als mechanische rechten in één huis, waardoor het scherpe Amerikaanse onderscheid tussen "je auteursrechtenorganisatie" en "je mechanische collectief" elders vaak niet bestaat.

BIEM, de internationale organisatie van mechanischerechtenorganisaties, beschrijft de situatie precies: haar standaardovereenkomst met IFPI "is applied by member societies to the extent that there is no compulsory licence or statutory licence in their territory." BIEM stelt dat het overeengekomen tarief voor mechanische reproductierechten "11% on the Published Price to Dealers (PPD)" is, en dat na aftrek voor kortingen en verpakking "this results in an effective rate of 8.712% of PPD" (BIEM) — een percentage van een groothandelsprijs, een volstrekt andere constructie dan het Amerikaanse centtarief per werk.

Verenigd Koninkrijk. PRS for Music omschrijft MCPS als de instantie die "represents and protects mechanical music rights for its members" en die "copies and reproductions of their members music" licentieert, naast PRS aan de kant van de uitvoeringsrechten (PRS for Music). PRS en MCPS blijven afzonderlijke lidmaatschappen met afzonderlijke toetredingsvoorwaarden — PRS-lid zijn maakt je geen MCPS-lid.

Duitsland en Frankrijk. GEMA meldt 107.014 leden en 35,17 miljoen werken in haar database (GEMA); SACEM meldt 252.000 aangesloten makers en uitgevers en int voor gebruik van de werken van haar leden "in France and abroad" (SACEM). Beide cijfers worden op die pagina's ter plaatse bijgewerkt; behandel ze als geldend op de dag dat je ze leest.

Japan. De internationale pagina van JASRAC legt het wederkerige model rechtstreeks uit: "copyright management organizations in each country conclude agreements to administer each other's works (repertoire) and become the point of contact for application procedures," waarbij royalty's terugvloeien via "the society he/she is affiliated with" of een Japanse subuitgever (JASRAC).

Canada. CMRRA omschrijft zichzelf als "a reproduction rights agency focusing on licensing, collecting and distributing mechanical royalties for the majority of songs recorded, sold and broadcast in Canada," open voor "any person, firm, or corporation that owns or administers one or more musical works in the territory of Canada", ongeacht woonplaats (CMRRA). Het landschap verandert: SOCAN en SoundExchange kondigden op 29 juli 2026 aan dat SOCAN CMRRA zou overnemen (SoundExchange), en begin september 2026 werd de afronding gemeld (CelebrityAccess). Wat dat operationeel betekent voor individuele aangeslotenen is niet in detail gepubliceerd; kijk op de eigen site van CMRRA voordat je enige verandering aanneemt.

Hubs voor multiterritoriale licenties. Omdat digitale licentiëring in Europa tientallen territoria omspant, hebben organisaties hun onlinelicentiëring en datawerk gebundeld. ICE, een joint venture van PRS, STIM en GEMA, zegt "more than 55 million musical works" te beheren, met activiteiten die "250+ territories" raken, ten dienste van "over 330,000 rightsholders", en "more than €1bn in royalties to rightsholders in a consecutive 12-month period" uit te keren en "more than €5bn paid in royalties since 2016" (ICE Services). Er bestaan er meer op vergelijkbare leest, waaronder Armonia van SACEM. Je werken worden binnen die hubs gematcht, op de gegevens die je organisatie heeft aangeleverd, met IPI's en ISWC's — de kwaliteit van je registratie thuis bepaalt dus wat een hub je vanuit het buitenland kan betalen.

Waarom het Amerikaanse model ongewoon is. Elders onderhandelt de organisatie van de schrijver over een prijs en kan zij in beginsel weigeren. In de VS kan de schrijver niet weigeren, en wordt de prijs elke vijf jaar vastgesteld door drie federale rechters in een procedure op tegenspraak. Of dat beter of slechter is voor songwriters is omstreden — de bezwaren in Phonorecords V hierboven zijn precies dat debat — maar het verklaart waarom de mechanische inkomsten van een Amerikaanse schrijver een kwestie van regelgeving zijn en die van een Europese schrijver een kwestie van collectieve onderhandeling.

Wat je doet, op volgorde

Niets hiervan gaat snel, en niets ervan is urgent zoals een releasedatum urgent is — en juist daarom gebeurt het niet.

1. Word lid van een auteursrechtenorganisatie of je nationale organisatie. Vóór al het andere. Dit levert je IPI op, en de IPI is een voorwaarde voor toekenning van een ISWC en voor schone registratie overal. Amerikaanse schrijvers: ASCAP, BMI, SESAC of GMR — één organisatie per rol. Elders: je nationale organisatie. ASCAP kent bij toetreding meteen een IPI toe; bij andere varieert dat. Dagen tot enkele weken.

2. Word lid van The MLC, als je Amerikaanse streams hebt en geen uitgever. Gratis. Heb je een uitgever of administrateur, sla dit dan over en gebruik in plaats daarvan de Songwriter Hub. Dagen.

3. Leg splits schriftelijk vast, per song, op de sessie. Wettelijke namen, IPI's, organisaties, percentages die optellen tot 100%, uitgever per aandeel. Rondsturen en akkoord krijgen voordat iemand iets registreert. Minuten per song — en de enige stap hier die later onmogelijk wordt in plaats van louter vervelend.

4. Registreer de werken bij je organisatie en de MLC, vóór de release. Titels, alle schrijvers met IPI's, aandelen, uitgevers, en de ISRC's van elke opname. Een uur voor de eerste, daarna minuten. Reken op weken, niet dagen, voordat een werk als gematcht verschijnt.

5. Bevestig de koppelingen tussen opname en werk. Controleer na de release of je ISRC's in de openbare database van de MLC aan je werken hangen; zo niet, stel de matches dan voor via de Member Hub. Reken op een maand of twee na de release voordat gebruik wordt gerapporteerd.

6. Zoek naar geld dat ergens al klaarstaat. Haal je naam en titels door Missing Member Lookup en de openbare werkendatabase. Bracht je uit op Amerikaanse streaming voordat je lid werd, dan staat er heel goed mogelijk iets op je naam. Doe het nu: de aanhoudingsperiode van drie jaar loopt, en zodra de niet-opgeëiste royalty's van een periode in een verdeling naar marktaandeel zijn gegaan, is dat aandeel niet meer aan jou uit te betalen.

7. Beslis bewust over buitenlandse incasso. Kijk waar je luisteraars werkelijk zitten. Zit een noemenswaardig deel buiten je eigen territorium, dan laat zelfbeheer geld liggen. Is je publiek in wezen binnenlands, dan misschien niet. Maak er een rekensom van, geen automatisme.

8. Controleer jaarlijks opnieuw. Splits veranderen, werken worden opnieuw geregistreerd, mede-schrijvers tekenen uitgavedeals, en tarieven veranderen elke januari. Een uur per jaar is genoeg.

Wat deze pagina je niet vertelt

Uitdrukkelijk vermeld, want een naslagwerk dat alleen beweert, is geen naslagwerk.

• Het mechanische streamingtarief voor 2028 en later. Niet vastgesteld. De schikking in Phonorecords V die in juli 2026 ter consultatie is gepubliceerd, gaat alleen over Subpart B — fysiek, downloads, ringtones, muziekbundels — en kreeg bezwaren. Er is voor 2028–2032 geen tarief onder Subpart C vastgesteld.
• Het centtarief voor 2027. Wordt vastgesteld door een aanpassing aan de kosten van levensonderhoud die rond december 2026 wordt verwacht; nu nog niet te weten.
• Wat een bepaalde dienst per stream aan mechanicals betaalt. Een uitkomst van een maandelijkse deling, geen tarief; de invoer (Service Provider Revenue, TCC, uitvoeringsroyaltykosten, totaal aantal beluisteringen) wordt niet per aanbod gepubliceerd.
• Contributies en toetredingsvoorwaarden voor de hier genoemde niet-Amerikaanse organisaties. Verschillende van die sites tonen tariefpagina's alleen in een browser en waren niet uit de bron te citeren. Controleer elke organisatie rechtstreeks.
• Wat de overname van CMRRA door SOCAN verandert voor individuele aangeslotenen. Aangekondigd en als afgerond gemeld; de operationele details zijn niet gepubliceerd.
• Het huidige commissietarief van MCPS. Een verlaging van 10% die in augustus 2022 werd aangekondigd, wordt in de vakpers gemeld maar staat niet op de eigen pagina's van PRS for Music; er is geen cijfer uit een primaire bron gevonden.
• Hoe de twee gepubliceerde historische ongematchte cijfers van de MLC zich tot elkaar verhouden ($426,9 mln beschreven bij de overdracht, ~$397 mln als overgedragen gerapporteerd). Verschillende pagina's, verschillende rapportagemomenten; de dashboards zijn de actuele bron.

Bronnen

• 17 U.S.C. § 115 — Scope of exclusive rights in nondramatic musical works: Compulsory license for making and distributing phonorecords — de dwanglicentie, de blanket licence, de wettelijke taken van de MLC
• 17 U.S.C. § 115, U.S. Code (GovInfo) — letterlijke tekst van §115(d)(3)(H) over de aanhoudingsperiode van drie jaar en de rentedragende rekening; §115(d)(3)(I) over het opeisen en de afsluitgrens daarvan; §115(d)(3)(J) over verdeling naar marktaandeel van niet-opgeëiste opgebouwde royalty's
• U.S. Copyright Office — Section 115 Notice of Intention — de Office accepteert geen NOI's meer voor digitale fonogramleveringen maar nog wel voor fysieke dragers
• U.S. Copyright Office — Music Licensing Modernization — opzet van de MMA, aanwijzing van de MLC en de DLC, administratieve heffing
• Federal Register, 3 juni 2026 — Periodic Review of the Designations of the MLC and DLC — herbevestiging van de aanwijzing van de MLC en de DLC, met ingang van 3 juni 2026
• Federal Register, 30 december 2022 — Phonorecords IV final rule — de tariefperiode 2023–2027
• 37 CFR § 385.21 — Royalty rates and calculations — de berekening in vier stappen; percentages 15,1–15,35 in Table 1 voor 2023–2027; TCC-tak in Table 2 (26,2%/24,5%, plafonds van 60¢ en $1.10 per abonnee); §385.21(c) lengtecorrectie; §385.21(d) royaltybodems; §385.21(e) weging van gezins- en studentenabonnementen
• 37 CFR Part 385 Subpart C — de volledige context van de tariefstructuur voor streaming
• 37 CFR § 385.11 — Royalty rates (physical phonorecords and permanent downloads) — het tarief voor 2026 van 13,1¢ of 2,52¢ per minuut, welk van beide het hoogst is, en het jaarlijkse CPI-U-aanpassingsmechanisme
• Federal Register, 1 december 2025 — Cost of Living Adjustment to Royalty Rates and Terms for Making and Distributing Phonorecords — het centtarief voor 2026, de basistarieven van 12¢ en 2,31¢, en de gebruikte CPI-U-cijfers
• Federal Register, 10 juli 2026 — Phonorecords V, notice of proposed settlement — de periode 2028–2032; het schikkingsvoorstel voor Subpart B; de bezwaartermijn tot 10 augustus 2026
• Digital Music News, 11 augustus 2026 — Phonorecords V Settlement Proposal Faces Multiple Objections — wie bezwaar maakte en op welke gronden; wie het steunde; dat de Judges nog moeten beslissen
• The MLC — Membership — wie lid moet worden; dat toetreden gratis is; wat Members kunnen doen; Songwriter Hub; Missing Member Lookup
• The MLC — FAQ — wat de MLC is; start in januari 2021; maandelijkse incasso, matching en betaling; de uitdrukkelijke uitsluiting van uitvoerings-, sync- en platenroyalty's
• The MLC — Does The MLC keep a portion of royalties? — de MLC houdt geen commissie in; gefinancierd door DSP's via de administratieve heffing; keert 100% uit
• The MLC — Self-Administered Songwriters — drie registratieroutes: los, Common Works Registration-bestand, Bulk Work Registration-sjabloon
• MLC Portal-hulp — How to register works — verplichte en optionele velden; de instructie om te zoeken voordat je registreert
• The MLC — Market Share Distributions — verdelingen naar marktaandeel vanaf begin 2027; royalty's uit 2021 zes jaar aangehouden; in januari 2026 minder dan $7 mln ongematcht uit januari 2021; matchingpercentage van 94% voor 2021; ruim $4 mrd verwerkt; ~$397 mln historisch overgedragen, $317 mln+ gematcht, $229 mln+ uitgekeerd
• The MLC — Illuminating Black Box — $426,9 mln aan historische ongematchte royalty's over 21 DSP's, over 2007–2020
• ASCAP — Are You a Self-Published Songwriter or Composer? — mechanische royalty's staan los van en komen bovenop de uitvoeringsroyalty's van een auteursrechtenorganisatie; wie welke uitkeert
• ASCAP — All About IPI Numbers — wat een IPI is, hoe lang hij is, wat hij doet, en dat je er bij toetreding meteen een krijgt
• CISAC — International Identifiers — ISWC als ISO 15707; 54 Registration Agencies; ruim 52 miljoen werken met een ISWC
• ISWC — Creators and Publishers — ISWC's worden toegekend door Registration Agencies; aansluitingsvereiste; IPI Name Numbers en rollen vereist voor toekenning
• Spotify Loud & Clear — "I heard Spotify pays a fraction of a penny per stream. Is that true?" — ruwweg twee derde van elke dollar naar rechthebbenden; geen tarief per stream; streamshare
• BIEM — About BIEM — het standaardcontract geldt waar geen dwang- of wettelijke licentie bestaat; 11% van PPD, effectief 8,712% na aftrek
• PRS for Music — PRS and MCPS — de twee organisaties en de rechten die elk beheert
• GEMA — leden-, database- en uitkeringscijfers zoals getoond op de Engelstalige homepage
• SACEM — Creators and Publishers — 252.000 leden; incasso in Frankrijk en in het buitenland; verdelingsregels
• JASRAC — International — 118 wederkerige overeenkomsten voor uitvoeringsrechten en 96 voor mechanische rechten per maart 2025; hoe buitenlandse royalty's terugvloeien naar makers
• CMRRA — FAQ — wat CMRRA is en licentieert; open aansluiting ongeacht woonplaats
• SoundExchange, 29 juli 2026 — SOCAN & SoundExchange Announce Agreement for SOCAN to Acquire CMRRA — de aangekondigde overname en de opgegeven beweegredenen
• CelebrityAccess, 2 september 2026 — SOCAN Announces Completion of CMRRA Acquisition — de afronding van de overname
• ICE Services — About — joint venture van PRS, STIM en GEMA; 55 mln+ werken, 250+ territoria, 330.000+ rechthebbenden, €1 mrd+ uitgekeerd in een aaneengesloten periode van 12 maanden en €5 mrd+ sinds 2016
• Songtrust — Pricing — een gepubliceerde administratiecommissie: $100 eenmalig per songwriter, 15% op uitvoerings- en 20% op wereldwijde mechanische royalty's

Noot bij het uitgewerkte voorbeeld: de gebruikte percentages, plafonds per abonnee en bodems zijn de hierboven aangehaalde geldende wettelijke cijfers. De abonnementsprijs, de TCC en de uitvoeringsroyaltykosten zijn illustratieve aannames die de vorm van de berekening laten zien. Het zijn niet de gepubliceerde cijfers van enige dienst, en geen enkele dienst publiceert ze per aanbod.