دو کد پول شما را با خود حمل میکنند: ISRC که ضبط را شناسایی میکند و بارکدی که خودِ انتشار را. یک رقم اشتباه در هر کدام، حقالامتیاز را به جای دیگری میفرستد. آنها را اینجا بچسبانید و پیش از ارسال بررسی کنید.
هر آنچه در این صفحه است درون مرورگر شما اجرا میشود. هیچ فایل، تصویر یا متنی که اینجا وارد میکنید آپلود، ذخیره یا به جایی فرستاده نمیشود و به حساب کاربری نیازی نیست. این بررسیها بازتاب الزامات منتشرشدهٔ فروشگاههاست که تغییر میکنند — همیشه قوانین روز توزیعکنندهٔ خود را هم بخوانید.
در حال بارگذاری ابزار…
ISRC دوازده نویسه است که یک ضبط را برای همیشه شناسایی میکند: دو حرف برای کشور نهاد صادرکننده، سه نویسه برای ثبتکنندهای که پیشوند به او تخصیص یافته، دو رقم برای سالی که کد در آن اختصاص یافته و پنج رقم که ثبتکننده انتخاب میکند. اغلب برای خوانایی با خط تیره نوشته میشود، اما خط تیرهها بخشی از کد نیستند. رقم کنترلی ندارد، پس یک ISRC که اشتباه تایپ شده از نظر ساختاری معتبر و در سکوت نادرست است — و دقیقاً به همین دلیل میارزد اول ساختار و بعد سوابق خودتان را بررسی کنید.
ISRC به ضبط تعلق دارد، نه به انتشار، قلمرو یا مالک. اگر ضبط لیسانس داده شود، فروخته شود یا دوباره منتشر شود، ISRC بدون تغییر همراهش میرود. آنچه واقعاً ISRC تازه میخواهد یک ضبط حقیقتاً متفاوت است: ریمیکس، نسخهٔ رادیویی، ریمستر، اجرای زنده، نسخهٔ بیکلام یا نسخهٔ تندشده. هر کدام ضبطی جداگانه با اجرای خود و جریان حقالامتیاز خود است. به کار بردن یک ISRC برای چند نسخه، پخشهای آنها را یکجا میکند و گزارشها را بعدها غیرقابل تفکیک میسازد.
بارکد — یک UPC-A دوازدهرقمی یا یک EAN-13 سیزدهرقمی — انتشار را به عنوان یک محصول شناسایی میکند. یک تکآهنگ، یک EP و یک آلبوم هرکدام بارکد خودشان را لازم دارند، و قطعهای که هم روی تکآهنگ و هم روی آلبوم میآید یک ضبط با یک ISRC است که درون دو محصول با دو بارکد نشسته. برخلاف ISRC، بارکد رقم کنترلی دارد، پس اشتباه تایپی واقعاً قابل تشخیص است. آن رقم آخر از روی همهٔ رقمهای دیگر محاسبه میشود.
همهٔ رقمها جز آخری را بردارید. از راست به چپ بخوانید و به تناوب در سه و یک ضرب کنید، با شروع از سه روی راستترین رقم. حاصلها را جمع بزنید. رقم کنترلی همان عددی است که باید اضافه کنید تا به مضرب بعدی ده برسید — یا صفر، اگر جمع از پیش مضرب ده باشد. یک UPC-A با افزودن یک صفر در ابتدا به EAN-13 معادلش تبدیل میشود و رقم کنترلی تغییری نمیکند. این ابزار همان محاسبه را انجام میدهد و اگر رقم کنترلی شما نادرست باشد میگوید چه باید میبود.
بیشتر توزیعکنندهها هر دو را رایگان تخصیص میدهند که راحت است و برای بیشتر هنرمندان کافی. راه دیگر ثبتنام مستقیم نزد نهاد ملی ISRC برای گرفتن پیشوند ثبتکنندهٔ خودتان است که هزینه دارد و یعنی کدها مال شماست، فارغ از اینکه چه کسی توزیعتان میکند. اگر کاتالوگی میسازید که قصد نگهداشتن و شاید جابهجا کردنش را دارید، پیشوند شخصی ارزش کاغذبازیاش را دارد. در هر حال، فهرست خودتان را از اینکه کدام کد به کدام ضبط رفته نگه دارید. همان فهرست تنها چیزی است که ده سال بعد کاتالوگ را قابل حسابرسی میکند.
معمولاً نه. بیشتر توزیعکنندهها ISRC را به عنوان بخشی از تحویل بدون هزینه تخصیص میدهند. میتوانید نزد نهاد ملی کشورتان هم برای پیشوند ثبتکنندهٔ خودتان ثبتنام کنید که هزینه دارد اما کدها را زیر کنترل خودتان نگه میدارد.
بله. ریمیکس ضبط متفاوتی است. همینطور نسخهٔ رادیویی، ریمستر، نسخهٔ زنده، نسخهٔ آکوستیک، نسخهٔ بیکلام و نسخهٔ تندشده یا کندشده. هر کدام کد خودش را میگیرد.
نهتنها میتوانید، بلکه باید. ISRC ضبط را برای همیشه شناسایی میکند و ساخته شده تا از تغییر توزیعکننده، لیبل و مالک جان سالم به در ببرد. دادن کد تازه به ضبطی که پیشتر کد دارد، تاریخچهاش را دو تکه میکند.
UPC-A دوازده رقم است و EAN-13 سیزده رقم. یک EAN-13 که با صفر شروع میشود همان محصولی است که UPC-A حاصل از حذف آن صفر نشان میدهد و رقم کنترلیشان یکسان است. در عمل میتوانید آنها را یک شناسه بدانید که به دو شکل نوشته شده.
بله. بارکد یک محصول را شناسایی میکند و هر تکآهنگ، EP و آلبوم محصولی جداگانه است. به کار بردن یک بارکد برای دو انتشار باعث میشود گزارشها در هم بروند یا به مسیر اشتباه بیفتند.
ISRC رقم کنترلی ندارد، پس هر کدی با شکل درست از نظر ساختاری معتبر است. این ابزار میتواند قالب، کد کشور و سال را تأیید کند، اما نمیداند منظور شما کدام ضبط بوده. دفتر کدهای خودتان دقیقاً برای همین است.
رایگان، بدون حساب کاربری، بدون آپلود. همه چیز در مرورگر شما اجرا میشود.